Fjárhagsaðstoð er á vegum félagsþjónustu sveitarfélaga. Þegar búið er að kanna rétt einstaklings/fjölskyldna til annarra greiðslna, s.s. almannatrygginga, atvinnuleysistrygginga, lífeyrissjóða og sjúkrasjóða stéttarfélaga, getur viðkomandi sótt um fjárhagsaðstoð.
Félagsmálaráðuneytið gaf út leiðbeiningar um reglur um fjárhagsaðstoð sveitarfélaga sbr. 21. gr. laga um félagsþjónustu sveitarfélaga í desember 2008. Leiðbeiningarnar gefa kost á tveimur leiðum. Annars vegar er tekið tillit til fjölda barna en hins vegar er framfærsla barna ekki talin með.
- Í þeirri leið þar sem framfærsla barna er ekki talin með teljast greiðslur vegna barna ekki til tekna enda ekki reiknað með framfærslukostnaði vegna þeirra við mat á fjárþörf. Barnabætur skal þó kanna sérstaklega, sbr. 2. mgr. 11. gr. þessara reglna.
Þá miðast fjárhagsaðstoð til einstaklings 18 ára og eldri að lágmarki við 115.567 kr. á mánuði, fjárhagsaðstoð til hjóna og fólks í skráðri sambúð getur numið allt að 184.907 kr. á mánuði (115.567 x 1,6). - Í þeirri leið sem tekur mið af framfærslu barna er eftirfarandi: Tveggja manna fjölskylda " x 1,6 184.907 kr., þriggja manna fjölskylda " x 1,8 208.021 kr., fjögurra manna fjölskylda " x 2,0 231.134 kr., fimm manna fjölskylda " x 2,2 254.247 kr. og svo framvegis þannig að aukning vegna hvers fjölskyldumeðlims, sbr. 2. gr., nemur 0,2.
Við útreikning á fjárhagsaðstoð eru allar tekjur umsækjanda og maka ef við á, í þeim mánuði er sótt er um og mánuðinum á undan, eru taldar með við mat á fjárþörf. Með tekjum er hér átt við allar tekjur og greiðslur til umsækjanda og maka, þ.e. atvinnutekjur, allar greiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins. Miða skal við heildartekjur áður en tekjuskattur hefur verið dreginn frá.
Húsaleigu- og vaxtabætur eru ekki taldar til tekna. Gert er ráð fyrir að húsnæðiskostnaði verði fyrst og fremst mætt með greiðslum vaxta- og húsaleigubóta, en einnig er gert ráð fyrir honum í grunnfjárhæð.